Mooie retraitedag

Het was een prachtige, verstillende dag. Toen we ‘s middags een stuk gewandeld hadden in stilte en natuurvoorwerpen gevonden hadden waar we gezamenlijk een natuurkunstwerk mee gemaakt hebben, gingen we ieder voor zich schrijven. 

Terwijl Frank van den Essenburg op zijn gitaar speelde en erbij zong, was er voor ons ruimte om te schrijven. Dit schreef een van de deelnemers:

 

Laat alles wat je los wilt laten of wat je niet kan verwerken, verteren. Het mag een plek hebben. Ook al is het niet voor ons dan wel voor anderen of iets anders. Laat de negatieve energie van wat je hebt meegemaakt naar de aarde vloeien, het vindt daar zijn weg.

Er is licht om ons heen, we zijn veilig. (Groot)ouders, engelen en positieve geesten omarmen ons.  We hebben een heilige plek waar we kunnen cocoonen, herstellen en waar onze kiemen kunnen groeien.

Het is heerlijk om met gelijkgestemden te zijn in de stilte. Het is helend. De muziek, tai chi en gedichten van de anderen streelt de pijn weg. In deze veilige bedding kan de bol gepoot worden en is er ruimte waar later de kiem kan ontstaan.

Het natuurkunstwerk is een ode aan de natuur en het licht dat straks weer terugkeert. Ook zit alles erin dat we willen loslaten en laten verteren. In stilte aanschouwen we het natuurkunstwerk dat we gezamenlijk hebben gemaakt en zijn volledig in het nu: de meest yinne periode van het jaar.

De valkuilen waar ik nu bewust bekwaam voor begin te worden, poot ik ook, zodat ik aan het einde van 2018 weer wat bekwamer in mijn valkuilen stap en minder uitglijdt. Een heel jaar met nieuwe kansen en mogelijkheden. Vooral ruimte. Ik kan de ruimte volledig besteden aan mezelf: onderhoud, ontwikkeling en een nieuwe uitdaging.

Mijzelf voeden met nieuwe inspiratie. Vanuit gesprekken, boeken en tijdschriften. Door te schilderen en tuinieren. Door tijd door te brengen met mensen waar ik van hou en waar ik me veilig voel. Waar ik mee kan praten over de zinnige zaken van het leven.

 

Onderhoud door zacht te zijn voor mijn lijf. Yoga, chi neng, wandelen en wandelen. Ook van mijn lijf houden: mezelf insmeren, scheren, masker etc. Gezond eten. Niet perse een dieet of dat ik iets niet mag, maar juist mezelf verwennen met gezonde, lekkere dingen.

Ren ik net zo hard voor mijn eigen dingen als voor anderen? Mag ik tijd voor mezelf nemen om mijn nieuwe pad te gaan lopen? Heb ik er vrede mee (lees: geen schuldgevoel) als ik die tijd neem?

 

 

Eén antwoord op “Mooie retraitedag”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.